 |
||
|
|
 |
|
|
|
||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
||
|
|
فرار مغزها تهدید آینده افغانستان نویسنده: عبید یونسی ترجمه: صالحه شریفی تقریباً 26 سال قبل وقتی که مرد جوانی بودم، افغانستان را بمنظور جستجوی زندگی بهتری ترک کردم. اخیرا ً برای اولین بار به زادگاهم برگشتم و دریافتم که تعداد زیادی از جوانان بلند پرواز، پا جای پای من گذاشته و فرار مغزهایی را خلق کردهاند که بازسازی افغانستان را بصورت یک ملت دمکراتیک و اقتصادی سختتر نموده است. در مدتی که بر روی پروژه «رند کراپشن» برای یک سازمان تحقیقاتی غیرانتفاعی کار میکردم، جوانانی را دیدم که در سفارت و اداره پاسپورت برای گرفتن مدارک مورد نیاز جهت ترک افغانستان صف کشیدهاند. وقتی از دانشجویان پرسیدم آنها میخواهند در افغانستان بمانند یا به کشور دیگری بروند، اکثریت گفتند که آنها میخواهند مهاجرت کنند. امروزه یکی از بزرگترین چالشهای افغانستان، متوقف کردن یا حداقل کاهش فرار مغزها و جذب نمودن افغانهای مستعد برای بازگشت است. اما چگونه؟ افغانهای با استعداد کشور را ترک کردهاند – تعداد کمی از آنها در حال بازگشت از خارج هستند- بخاطر حملات شورشیان، تهدیدات و فعالیتهای جنایی است که اکنون نیز معمول است. اگرچه بقایای طالبان به کشتن و ترور افغانها ادامه میدهند، اما این سرزمین مکان خوبی برای مردان جوان برای ساختن آیندهشان خواهد بود. علاوه بر این شهر کابل فاقد تدارک دایمی برق و آب سالم است. هوای شهر خفه کننده است به همراه گرد و غبار ناشی از سوختهای گازوئیلی که استفاده میشوند برای کار کردن ژنراتورهای برقی و سوخت و ساز تعداد زیادی از ماشینها که انباشته شدهاند در شهری که فقط برای گنجایش یک پنجم از جمعیت 4 میلیونی ساکن آن ساخته شده است. افغانهای دارای تحصیلات و با مهارت مطالبات بزرگتری دارند. آنها میتوانند درآمد بیشتری بدست بیاورند در خارج از کشور و در آن جا بهتر زندگی کنند. برای مثال پروفسورهای دانشگاه در افغانستان کمتر از دو دلا در هر ساعت میگیرند و پزشکان حدود 100 دلار برای یکماه کار کردن در بیمارستان دولتی دریافت میکنند. برای متوقف کردن فرار مغزها و ترغیب کردن افغانیهای ماهر برای بازگشت، آمریکا و سازمان ملل باید به افغانستان کمک کنند تا یک مکان بهتری برای زندگی شود؛ اول: امنیت نیازمند آن است که بهبود پیدا کند. برای این نیاز تشدید تلاشها برای آموزش و تأمین نیروهای امنیتی افغان بمنظور حفظ صلح و سامان دادن به آن نیروها به تنهایی ضروری خواهد بود. بنابراین آنها برای همیشه نیازمند به آمریکا و نیروهای ناتو نخواهند بود. علاوه بر آن آمریکا باید به افغانستان قول روشن بدهند که از لحاظ امنیتی افغانستان را در بلند مدت همراهی میکند. دوم: ایالات متحده باید با افغانها همکاری کند و جهت گسترش برنامهی توسعه بلند مدت برای ملت افغانستان و حداقل برای 10 سال با چندین میلیون دلار تعهد مالی به صورت مداوم از افغانستان پشتیبانی کند. اگر این مسئله بتواند به صلح واقعی سرعت بخشد، آن گاه سرمایهگذاری در بوجود آوردن یک اقتصاد شکوفای افغانی، هزینهای کمتر از هزینهی ادامهی جنگ در بر خواهد داشت. سوم: برای کشاورزانی که اکنون در حال کشت خشخاش هستند راه امرار معاش جایگزینی باید یافت شود. خشخاشی که بزرگترین محصول صادراتی در افغانستان و منبع اصلی هروئین جهان است. در افغانستان مواد مخدر به صورت غیر قانونی اما در سطح وسیعی داد و ستد میشود که این مسئله فساد، بیثباتی، بیاحترامی به دولت و عدم رعایت قوانین حقوقی را پرورش میدهد. چهارم: افغانستان نیاز دارد به یک حکومت خوب و یک سیستم پاسخگو برای با ثبات بودن و برای اطمینان حاصل نمودن از این که کمکهای آمریکا بطور موثری مصرف شده به طوری که فساد[مالی]حذف شده است و آن برنامهها در این مکان برای بهبود بخشیدن شرایط و موقعیتهای زندگی برای مردم افغانستان است. این به آن معنی است که سرمایهگذاری برای افغانستانیها بلافاصله آب سالم، برق در دسترس، جادههای بهتر و شغلهای جدیدی بدنبال خواهد داشت. هم اکنون عراق در مرکز ثقل اخبار جهان قرار دارد و این در حالی است که سرمایهها و نیروهای امریکایی بیشتری از افغانستان فاصله میگیرند، این مهم است برای یاد آوری این که افغانستان بعنوان کشوری نیازمند به کمک باقی مانده است و با ادامه تهدید از سوی بقایای طالبان مواجه است که یکبار اسامه بن لادن و دیگر تروریستهای بینالمللی آن را به عنوان پناهگاهی برای خودشان ساخته بودند. من تشخیص میدهم که هم اکنون افغانستان به جوانان متعهد بیشتری برای ماندن در خانهشان و برای ساختن فردایی بهتر بوسیله افزایش تلاشها جهت امنیت، دمکراسی، مساوات و موقعیت اقتصادی برای افغانستان نیاز دارد. آمریکا و جامعهی جهانی میتوانند کمک کنند به کاهش فرار مغزهایی را که در حال ضعیف کردن سرزمین مادریام هستند.
|
|
|
|
||