 |
||
|
|
 |
|
|
|
||
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
||
|
|
در چشمه سار تسنیم(4) (دانستنیهایی از قرآن) عبدالمومن حکیمی راهبرد های انس با قرآن قرآن مجید ضامن هدایت و سعادت انسان در دنيا و آخرت بوده و در مراحل مختلف زندگي، رهبر، راهنما و چراغ پر فروغ انسان به سوي كمال است، از این رو آموزه های دین مقدس اسلام برخی از ویژگی های قرآن را چنین معرفی می کند: - «انّ هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم؛ (اسراء،17/9) - قرآن مجيد عامل صعود به سوي بهشت است.(شوري،42/7) - قرآن کریم مايه خرمي دل ها است.[1] - قرآن مجید درياي بيكران معرفت است.[2] - قرآن کریم يگانه عامل توانگري است.[3] - قرآن شفای جسم و جان است.[4] ونیز یکی دیگر از خصوصیات منحصر به فرد قرآن مجید، آن است که، انسان را به زندگي كردن با شاخص ها و ارزشهاي انساني و اسلامی دعوت ميكند، امیر مؤمنان (ع) ميفرمايد:«هر كس قرآن را پيش روي خود قرار داد، رهبر و پيشواي او به بهشت خواهد بود و هر كس آن را به پشت سر افكند طرد كننده و سوق دهنده او به سوي جهنم خواهد بود».[5] سؤالی که در اینجا مطرح می شود، این است، با وجود این همه آثاری که قرآن کریم در جسم و جان انسان ها می گذارد، چه راهبردهایی برای انس بیشتر با این نعمت بزرگ خداوندی وجود دارد، تا ضمن انس با آن، گرد مهجوریت را از رخسار او برگیریم؟ در این مجال به برخی از راهبرد ها جهت انس بیشتر با قرآن اشاره میکنیم. برخی از راهبردهای انس با قرآن 1- یادگیری قرآن
در خصوص روایات فراوانی در متون دینی مسلمانان وجود دارد که،
بر پیروان حقیقت پوشیده نیست، از جمله این روایت که، از وجود حضرت
رحمة للعالمین(ص) روایت شده است: «خياركم من تعلم القرآن وعلّمه؛
بهترين شما كسي است كه قرآن را بياموزد و آن را به ديگران نيز ياد
دهد».[6]
ششمین پیشوای آزادگان حضرت امام صادق(ع) در این خصوص ميفرمايد:«من قرأ القرآن و هو شاب مؤمن اختلط القرآن بلحمه ودمه و جعله الله مع السفرة الكرام البررة...؛ كسي كه قرآن بخواند، درحالي كه جوان مؤمن است، قرآن با گوشت و خون او مخلوط شده و با فرشتگان بزرگوار و نيكو صفت همنشين ميشود».[7] یا پيامبر اعظم(ص) فرمودند: «نوروا بيوتكم بتلاوة القرآن...»؛ خانههاي خود را با تلاوت قرآن نوراني كنيد».[8] 3 - تدبر در قرآن کسی که قرآن تلاوت می کند ضروری است که، به معاني قرآن نیز توجه کرده و در آيات روحبخش و نورانی آن تفكر و انديشه نمايد و از آنها پند گيرد. چنان كه مولای متقیان حضرت علي(ع)ميفرمايد: «(پرهيزكاران) در شب به پا خواسته و قرآن را شمرده و با تدبر تلاوت ميكنند، جان خويش را با آن محزون ميسازند و دواي درد خود را از آن ميگيرند. هرگاه به آيهاي برسند كه در آن تشويق باشد، با علاقه و اميد به آن روي ميآورند و روح و جانشان با شوق بسيار در آن ذخيره ميشود و آن را همواره الگوي خود ميسازند و هرگاه به آيهاي برسند كه در آن بيم باشد، گوشهاي دل خود را براي شنيدن آن باز ميكنند و صداهاي ناله و برخورد زبانههاي آتش در گوششان طنين انداز است».[9] 4- عمل به قرآن وجود نازنین سرور کائنات، پيامبر اكرم (ص) فرمودند:«ربّ تال للقرآن و القرآن يلعنه؛ چه بسيار كساني كه قرآن را تلاوت ميكنند، در حالي كه قرآن بر آنها لعن و نفرين ميفرستد».[10] 5 - حفظ قرآن رسول اکرم(ص) ميفرمايد: «لا يعذب الله قلبا وعي القرآن؛ خداوند قلبي را كه ظرف قرآن باشد، عذاب نميكند».[11] بنابراين، براي أنس گرفتن با مأدبۀ الهی، داشتن برنامهاي منظم و روزانه براي قرائت و عمل به موارد و عوامل مذكور لازم است. قرآن شفا دهنده روح انسان قرآن كريم به تمام حوزههاي معارف انساني، در آنچه كه به درمان و هدايت و رشدِ فكر و روح بشر مربوط ميشود، نظر داشته، روشنگريها و ضوابط و احكام آنها را بيان فرموده است و هيچ مسألهاي نيست كه قرآن آن را فروگذاشته و نظر قطعيِ خود را در آن زمينه بيان نكرده باشد؛ اين وسعت برخورد و قاطعيت در حكم، از استحكام پايگاه قرآن، ناشي ميشود، كه سخنِ خالق عالم است و محيط بر همه عوالم، و آگاه بر مصلحت بشر است و در حلِّ معضلات خبرگي دارد: « و نزَّلْنا عليك الكتاب تبيانا لكلّ شيء و هدي و رحمة و بشري للمسلمين»(نحل16/89) از این رو قرآن كريم ، دارای مقامات فراوان است همچون: مقام هدايت و رهبري، تذكر و ارشاد و بشارت و انذار و ...، در این میان؛ مقامي خاصی وجود دارد كه از دو خصوصيت مهمّ برخوردار است : نخست این که: اکثر مقام هایِ ديگر در اين مقام، نهفته است. دوم این که؛ ضروريترين شأن و مقام، در برخورد با بشريّتِ گمراه و درمانده محسوب ميگردد. قرآن مجید این مقام منحصر به فرد را چنین معرفی می کند:« و ننزّل من الْقرْآن ما هو شفاء و رحمة للمؤمنين و لا يزيد الظَّالمين إلا خسارا»(اسراء17/ 82)؛ اين مقام در واقع شأنِ انحصاري خداوندِ عالم ميباشد؛ اين خداست كه درمان كننده دردها و امراض بشر ميباشد، از اين رو در دعاي «جوشن كبير و كميل» دردمندانه او را چنين ميخوانيم: «يا طبيب الْقلوب، يا طبيب من لا طبيب له»، «يا من اسمه دواء و ذكره شفاء...». از آنجا كه قرآن كريم سِمَت طبابت را از خداوند عالم اخذ كرده است، پس نسخهاش منحصر به فرد و قطعي است: «يا أَيها النّاس قد جاءتكم موعظة من ربِّكم و شفاء لما في الصّدور و هدي و رحمة للمؤمنين»(يونس10/ 57) بنابراين آنكه روي به اين طبيب ميآورد بايد از طبابت مدعيان به يأس رسيده باشد؛ تا اين يأس حاصل نشود و اميدي بجاي ماند، نميتوان از طبابت قرآن بهرهمند شد. مثل های قرآنی * مثل گذشتن شتر از سوراخ: « إنّ الّذين كذّبوا بآياتنا و استكبروا عنها لا تفتح لهم أبواب السّماء و لا يدخلون الْجنَة حتّي يلج الْجمل في سمّ الخياط و كذلك نجزي الُْمجرمين »(اعراف،7/40) * مثل عنكبوت: « مثل الَّذين اتّخذوا من دون اللّه أَوْلياء كمثل العنكبوت اتّخذت بيتا و إنّ أَوهن البيوت لبيت العنكبوت لو كانوا يعلمون » (عنکبوت29/41) * مثل انفاق: « مثل الذين ينفقون أموالهم في سبيل اللّه كمثل حبة أنبتت سبع سنابل في كل سنبلة مائة حبَة و اللَه يضاعف لمن يشاء »( بقره2/261) لطیفه های قرآنی 1. إذا جاء نصر اللّه و الْفتح در مجلس جشن شاهانهاي، مردم يكايك وارد ميشدند و هر كس سعي ميكرد نزديك پادشاه بنشيند. در اين هنگام نصرالله نامي، كنار پادشاه نشسته بود كه فتحالله نامي، وارد شد و خواست بين او و شاه بنشيند. در اين هنگام نصرالله گفت: خداوند در قرآن مجيد ترتيب نشستن ما را معلوم كرده است، آن جا كه فرموده:«إذا جاء نَصْر اللَه و الفتح»؛(نصر110/ 1). یعنی آن هنگام كه ياري و پيروزي خدا فرا ميرسد. پس بايد بعد از من نشيني.[12] 2. إنّا أرسلنا نوحا يكي نماز ميخواند و در نماز، پس از خواندن سوره حمد، شروع به خواندن سورة نوح نمود. در همان آيه اول:« إنا أرسلنا نوحا» بازماند و بيش از آن را به ياد نياورد. اعرابي كه حوصلهاش سر رفته بود، گفت: اگر نوح نميرود، ديگري را بفرست و ما را باز رهان.[13] 3. إنّما المؤمنون إخوة مسكيني به نزد امير آمد و گفت به مقتضاي آيه:«إنّما المؤمنون إخوة»؛ مؤمنان برادر يكديگرند.مرا در مال تو سهمي است، چرا كه برادرت هستم. امير دستور داد تا يك دينار به او دادند. مسكين گفت: اي امير، اين مبلغ، كم است. امير گفت: اي درويش، تنها تو برادر من نيستي، بلكه همه مؤمنان عالم، برادر من هستند، پس اگر مال مرا به همه ايشان قسمت كنند، به تو بيش از اين نرسد.[14] اخبار قرآنی 1- قاریان و حافظان برتر مسابقات بین المللی قرآن به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، «حسين فردی» قاری بينالمللی جمهوری اسلامی ايران به عنوان نفر اول رشته قرائت بيست و چهارمين دوره مسابقات بينالمللی قرآن كريم انتخاب شد. همچنين «اسامه عبدالله» قاری كشور عراق نيز به عنوان نفر دوم رشته قرائت اين مسابقات معرفی شد. همچنين «محمد احمد جمالالدين» از كشور لبنان به عنوان نفر سوم رشته قرائت و «ثمرالدين صمداف» از كشور تاجيكستان به عنوان نفر چهارم مسابقات انتخاب شدند، نفر پنجم نيز به دليل مشكلات اعرابی حذف شده و شايسته تقدير و تشكر شد. در رشته حفظ نيز، «مصطفی جمعه مطاوع» از كشور ليبی به عنوان نفر اول، « عبدالغفور جوهرچی» از ايران به عنوان نفر دوم، «محمد عبدالعظيم محمد منصور» از كشور مصر به عنوان نفر سوم، «لطفی الحوينی» به عنوان نفر چهارم و «عبدالرحيم ايران» از كشور مغرب به عنوان نفر پنجم انتخاب شدند. در رشته مقالات نيز مقالات آيتالله « محمد مهدی آصفی» از ايران، «علمی جمعه مايونگا»، «ياسين شكرانی»، «موسی دياباتی»، «رضا اكبری و حسين هوشنگی» به عنوان مقالات ممتاز انتخاب شدند. يادآور میشود، اين مسابقات از 19 مردادماه آغاز شده و 24 مردادماه با حضور نمايندگان 53 كشور جهان به كار خود پايان داد.[15] 2- مشاركت اسقفهای كاتوليك فرانسه در دورههای آشنايی با اسلام اسقفهای كاتوليك كليساهای فرانسه با هدف فهم حقيقی دين اسلام در دورههای آشنايی با تعاليم اسلامی كه در پاريس برگزار میشود، شركت میكنند. به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) به نقل از پايگاه اطلاع رسانی «محيط»، دورههای آشنايی با تعاليم دين اسلام به همت انجمن مسلمانان فرانسه در مقر كليساهای كاتوليك اين كشور برگزارمیشود. هدف از برگزاری اين دوره، ارائه تصوير حقيقی اسلام به مسيحيان و از بين بردن ابهامات و سوء تفاهمات بين اسلام و مسحيت است. «اندريه دهيلان»، يكی از اسقفهای كليسای كاتوليك فرانسه در اينباره گفت: شناخت و آگاهی من نسبت به دين اسلام بسيار سطحی و ضعيف است، اما به اين حقيقت ايمان دارم كه دين اسلامی دينی عميق و گسترده است.[16] پی نوشتها [1] - علامه مجلسي(ره)، بحار الانوار، مؤسسه الوفا، بيروت، سال انتشار 1404 ق، ج 2، ص 36. [2] - عبد الحميد بن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، قم، كتابخانه آيت الله مرعشي نجفي، 1404 ق، ج 10، ص 194. [3] - محدث نوري، مستدرك الوسائل، قم، مؤسسه آل البيت، چاپ اوّل، ج 4، ص 236. [4] - در قرآن سه بار کلمه شفا بیان شده است: سورة اسراء، آية 81. ؛ سورة فصلت، آية 44؛ سورة يونس، آية 57. [5] - كليني، محمد بن يعقوب الكافي، تهران، دار الكتب الاسلامية، چاپ چهارم، ج 2، ص 598. [6] - علامه مجلسي، بحار الانوار، ج 89، ص 186. [7] - كليني، محمد بن يعقوب، الكافي، ج 2، ص 603. [8] - همان، ص 610. [9] - نهج البلاغه، نشر مؤسسه امير المؤمنين(ع)، قم، خطبة 193، ص 12. [10] - محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحكمه، قم، مكتب الاعلام الاسلامي، ج 8، ص 90. [11] - بحار الانوار، ج89، ص 178. [12] - مجلّة بشارت، سال دوم، شمارة يازدهم، ص 61. [13] - مجلّة بشارت، سال دوم، شمارة چهارم، ص 61. [14] - مجلّة بشارت، سال اول، شمارة دوم، ص 59. [15] - خبرگذاری قرآنی ایران( ایکنا): www.ikn.ir [16] - همان
|
|
|
|
||